یکی از روش های پایدار سازی جداره گودبرداری است. سازه نگهبان خرپایی متداول ترین روش پایداری سازی در گودهای با عمق متوسط است. در این روش پروفیل های فولادی خرپایی، در فواصل معین به دیواره گود، تکیه داده می شود. خرپاها با تحمل فشار جانبی ناشی از سربار خاک، و انتقال آن به زمین، مانع از ریزش دیواره گود می شود.

 

ساخت سوله بزرگراه فتح

این روش، رایج ترین شیوه ی سازه نگهبان در گودبرداری های عمق کم است. در این روش خاکبرداری و تکمیل سازه نگهبان و همچنین پر کردن پشت سازه نگهبان با مصالح مناسب به صورت مرحله ای می باشد.

سازه نگهبان خرپایی هیچ گونه فاصله ای با خاک نباید داشته باشد چراکه اگر فاصله ای بین خاک و سازه نگهبان خرپایی وجود داشته باشد باعث بی فایده بودن و عدم عملکرد این روش می شود.

در صورتی که خاک در اثر بارندگی اشباع شود، عملا خاک جاری می شود و سازه نگهبان خرپایی ما عملا تاثیری قابل توجه در پایدارسازی گود نخواهد داشت.

مراحل اجرای سازه نگهبان خرپایی

برای اجرای سازه نگهبان خرپایی ابتدا در لبه های کناری سازه یکسری چاهک هایی حفر می کنیم.

سپس در انتهای چاهک ها، سبدی را که از قبل آرماتوربندی کرده ایم قرار می دهیم در مرحله ی بعد عضو عمودی خرپا که معمولا از پروفیل دوبل IPE ساخته شده را در چاهک قرار می دهیم.نکته مهم اینجاست که برای گیرداری بیشتر این عضو عمودی بهتر است که چند ردیف برشگیر از نبشی یا ناودانی را در انتهای آن جوش دهیم.

عمق چاهک ها هم با توجه به نوع خاک، میزان سربار وارده و عمق گودبرداری دارد. در مرحله ی بعد دیواره ی چاهک ها را برای جلوگیری از تماس خاک با بتن با استفاده از پلاستیک می پوشانیم، و بتن ریزی را با استفاده از لوله ترمی برای تکمیل سازه نگهبان خرپایی انجام می دهیم.

نکته ای که در سازه نگهبان به روش خرپایی وجود دارد این است که عضو عمودی باید کاملا در تماس با سازه مجاور قرار قرار بگیرد. در صورتی که امکان تماس عضو عمودی با سازه مجاور وجود ندارد، بعد از گیرش بتن باید فضای خالی در پشت عضو عمودی را با مصالح مناسب مانند آجر فشاری همراه با ملات پر کنیم.

بعد از گیرش بتن، خاک مجاور عضو عمودی را برای اجرای عضو مایل خرپا به صورت ترانشه بر می داریم. در صورتی که خاک ما مقاومت بالایی داشته باشد، می توانیم در همان مرحله ی اول به جای حفر چاهک ها، خاک محل خرپا را به صورت ترانشه برداریم.

بعد از رسیدن به تراز مدنظر باید فونداسیون منفردی را برای اتصال عضو مایل حفر، آرماتوربندی و بتن ریزی کنیم و در مرحله ی اخر هم بعد از گیرش بتن فونداسیون منفرد، عضو مایل را از یک طرف به صفحه ستون و از طرف دیگر به عضو عمودی جوش می دهیم. برای ایجاد مقاومت بیشتر سازه نگهبان، اعضای فرعی را هم اجرا می کنیم.